hayat

Dün gitti bu gün varsın

Yarın varmı, düşün ölen hep ihtiyarmı...

Keşke bizim başımıza yağsa o müslüman kardeşlerimizin başına yağan bombalar. Belki o zaman anlarız kıymetini dinimizin. Yatarak cenneti hak edeceğimizi zannediyoruz. Hatta hergün onlarcası öldürülen kardeşlerimizin katli bizim tüylerimizde dahi hiç bir kıpırdama oluşturmuyor. Dualarımızda onları ya en sona bırakıyoruz yada hiç anmıyoruz. Amerikan yahudi mallarını ihtiyaç diyerek hala tüketiyoruz. Onların işine gelen kanalları izliyoruz. keşke o bombalar bizim başımıza yağsada dinimizin kıymetini bilsek bilsekte hiç sabah namazı kaçırmasak herşeyi dünya için yapmasak. Ama yok bize dokunmayan yılan bin yıl yaşasın dercesine biz hala kendi hayatımızı düşünelim on yirmi yıllık planlar yapalım hayatımızla ilgili ama bu fani hayat bitince sonrasını düşünmeyelim. Aferin bize.

Çok karışık bir ülkemiz var arkadaşlar. İnsan ne zaman ne olcanı kestiremiyor. Bir bakıyosunuz biri çıkmış ekonomi çok iyi gidiyo diyor. Ertesi gün başkası çıkmış ekonomimiz batmak üzere diyor. Tam işler yoluna girdi diyorsunuz. Bir olay bi yerden patlak veriyor zaten takip ettiğimiz basında pireyi deve yapan cinsten. bir sürü uğraşlarla yapılan bir çok şey bi anda yıkılabiliyor. Nolcak bu ülkenin hali diyoruz. Neyse Allaha emanet diyeyim geçeyim...